PHILIPPICA II.

47

tuo judicio fint; quandoquidem tertium ni-hil poteft effe. Quid eft? num conturbo32te? non enim fortaffe fatis, quae diftin&iusdicuntur, intelligis. Sed tarnen haec eftfumma conclulionis meae : quoniam fcelerea te liberati funt, ab eodem te atnpliflimispraemiis digniflimi judicati funt. Itaque jamretexo orationem mearn. fcribara ad illos ,ut, ff qui forte, quod a te mihi obje&umeft, quaerent, litne verum; ne cui negent.Etenim vereor, ne aut celatum me ab ipfis,illis non honeftum ; aut invitatum refugiffe,mihi fit turpiflimum. Quae enim res um-quam, proh fanäe Jupiter! non modo inhac urbe, fed in omnibus terris eft geftamajor ? quae gloriofior? quae commendatiorerit hominum memoriae fempiternae ? ln hu-jus me tu confilii l'ocietatem tamquam inequum Trojanum cum principibus includis?Non recufo: ago etiam gratias, quoquo ani-33mo facis. tanta enim res eft, ut invidiamiftam, quam tu in me vis concitare, cumlaude non comparem. Quid enim beatiusillis, quos tu expulfos a te praedicas & re-legatos? qui locus eft aut tarn defertus, auttarn inhumanus, qui illos, quo accefferint,non affari atque appetere videatur ? qui ho-