ORATIO

3<5

vero confulatum meum Cn.Pompejus proba«ylt; qui, ut me primum decedens ex Syriavidit, complexus & gratulans, meo beneii-cio patrlam fe vifurum eflte dixit. Sed quidfingulos commemoro? frequentiflimo fenatuific placuit, ut effet nemo, qui mihi non,ut parenti, gratias ageret; qui non mihi vi-tam fuam, liberos, fortunas, rempublicara6 referret acceptam. Sed quoniam illis, quos1 3nominavi, tot & talibus viris respublica or-bata eft; veniamus ad vivos, qui duo e con-fularium numero reliqui funt. L. Cotta, virfummo ingenio, fummaque prudentia, rebusiis geftis, quas tu reprehendis, fupplicatio-nem decrevit verbis ampliflimis ; eique illiipfi, quos tnodo nominavi , confulares, fe-natusque cunftus affenfus eft : qui lionos,poft conditam hanc urbem 5 habitus eft to«l 4 gato ante me nemini. L. Caefar, avuncuiustuus, quaoratione, qua conftanda, qua gra-vitate fententiam dixit in fororis fuas virurn,vitricum tuum ? Hunc tu cum auftorem &praeceptorem omnium confiliorum , totius-que vitse debuiffes habere, vitrici te ftmilem,quam avunculi effe maluifti. Hujus ego alie-nus confiliis conful ufus fum ; tu fororis fi-lius, ecquid ad eum umquam de republica