PHILIPPICA II.

-9

lediftis me laceffifti; tuamque a me aliena-tionem commendatiunem tibi ad cives im-pios fore putavifti. Quid putem ? contem- ztumne me ? non video nec in vita, nec ingratia, nec in rebus geftis, nec in hac meamediocritate ing?nii, quid defpicere pofiifcAntonius. An in fenatu facillime de me de-trahi poffe credidit ? qui ordo dariilimls ci-vibus bene geftae reipublicae teftimoniuramultis, mihi uni confervatae dedit? An de-certare mecum voluit contentione dicendi?hoc quidem beneficium eft. quid enim ple-nius, quid uberius, quam mihi & pro me,

& contra Antonium dicere? Illud profeftoeft. non exiftimavit, l'ui funilibus probaripoffe, fe effe hoftem patriae, nifi mihi effetinimicus. Cui prius quam de ceteris rebus 3refpondeo , de amicitia, quam a me viola-tam effe criminatus eft, quod ego graviffi-mum crimen judico, pauca dicam.

Contra rem fuam me, nefcio quando, ve-ijniffe queftus eft. An ego non venirem con-tra alienum pro familiari & neceffario meo ?non venirem contra gratiam , non virtutisfpe, fed ajtatis flore colleftam ? non veni-rem contra injuriam, quam ifte intercefforisiniquiftimi beneficio obtinuit, non jure prae-