PHILIPPICA I.

nt

mihi inimiciflimus fit, non recufabo. fin con*fuetudinem meam, quam in republica fem-per habui, tenuero, id eft, fi libere , quaefentiam, de republica dixero ; primum de-precor, ne irafcatur: deinde, fi hoc non im-petro, peto, ut fic irafcatur, ut civi. armisutatur, fi ita necefie eft , ut dicit, fui de-fendendi caufa; iis, qui pro republica, quaeipfis vifa erunt, dixerint, ifta arma ne no-ceant. Quid hac poftulatione dici poteftsequius ? Quod fi, ut a quibusdam mihi ejus ifcfamiliaribus diftum eft , omnis eum , quaehabetur contra voluntatem ejus, oratio, gra-vviter offendit, etiamfi nulla ineft contume-lia; feremus amici naturam. Sed iidem illiita mecum: Non idem tibi, adverfario Cae-faris, licebit, quod Pifoni focero: & fimuladmonent quiddam, quod cavebimus; necerit juftior , patres confcripti, in fenatumnon veniendi morbi caufa , quam mortis.Sed per deos immortales ! te enim intuens, i£Dolabella, qui es mihi carillimus, non pof- 2 *fum de utriusque veftrüm errore reticere.Credo enim vos, homines nobiles, magnaquaedam fpeftantes, non pecuniam, ut qui-dam nimis creduli fufpicantur, quae fempetab amiciffimo qupque clarilfimoque contemta