furrnn putarem, fed ne tardius, quam cupe-rem, reipublicae gratularer. Atque ego ce-leriter Veliam deve&us, Brutum vidi; quantomeo dolore, non dico. Turpe mihi ipfivide-batur, in ea,m urbem me audere reverti, exqua Brutus cederet ; & ibi veile tuto effe,ubi ille non poffet. N eque vero illum limi-liter, atque ipfe eram, commotum effe vidi,ereftus enim maximi ac pulcherrimi fafti fuiconfcientia, nihil de fuo cafu, multa de vellroio querebatur. Ex quo primum cognovi, quaeKalendis Sextilibus in fenatu fuiffet L. Pifo-nis orado: qui quamquam parum erat (idenim ipfum a Bruto audieram) a^uibus de-buerat, adjutus ; tarnen & Bruti teftimonio(quo quid poteft effe gravius?) & omniumpraedicatione, quos poftea vidi, magnam mihividebatur gloriam confecutus. Hunc igiturut fequerer, properavi, quem praefentes nonfunt fecuti: non ut proficerem aliquid, (ne-que enim fperabam id, neque praeftare pote-ram,) fed ut, fi quid mihi humanitus acci-diffet, (multa autem impendere videbanturpraeter naturam , praeterque fatum ,hujusdiei vocem teftem reipublicae relinqueremmese perpetuae erga fe voluntads.