#

PRO REGE DEJOTARO. 363

res coplas alere poterat: nunc exiguas vlxtueri poteft. At mifit ad Csecilium, nefcio23qnem; fed eos, quos mißt, quod ire nolue-runt, invincula conjecit. Non quxro, quamverifimlle fit, aut non habuiffe regem, quogmitteret; aut eos, quos mififfet, non paruif-fe; aut, qui difto audientes in tanta re nonfuiffent, eos vinftos potius , quam necatosfuiffe. Sjsd tarnen cum ad CaeciHum mitte-bat, utrum caufam illam viftam effe nefcie-bat, an Cseciliuaa iftum, magnum hominemputabat? quem profettois, qui optime no-ftros homines novit, vel quia noffet, vel quianon noffet, conterr.neret. Addidit etiam il- 24lud, equites non optimos mififfe. Veteres Cre-do, Caefar: nihil ad tuum equitatum: fedmifit ex iis, quos habuit, eleftos Ait nefcioquem ex eo numero, fervum judlcatum. Nonarbitror: non audivi. fed in eo, etiamfi acci-diffet, culpam regis nullam fuiffe arbiträrer.

Alieno autefn a te animo fuit, quomodo ?9fperavit, credo, difficiles tibi Alexandria fo-re exitus, propter regionis naturanT & flumi-nis. At eo ipfo tempore pecüniam dedit;exercltum aluit; ei, quem Afiae praefeceras,nulla in re defuit; tibi viftori, non folumad hofpitium, fed ad periculum etiam, atque