3S o ORATIO PRO M. MARCELLO.

cibus & lacrymis fentire potuifti. fed qulanon eil ftantibus omnibus neceffe dicere; ame certe dici volunt, cui neceffe eil quodam-modo , & quod volunt, & quod decet, &qnod M. Marcello, a«te huic ordini, populo-que Romano & reipublicae reddito, deberiinteliigo. Nam laetari omnes, non ut deunius folum, fed ut de communi omnium fa-34 lute, fentio. Quod autem fummae benevolen-tiae eft, quae mea erga illum omnibus fempernota fuit, ut vix C. Marcello, optimo & aman-tiflimo fratrl, praeter enm quidem, cederemnemlni, cum id follicitudine , cura , laboretamdiu praeftiterim , quamdiu eft de illiusfalute dubitatum; certe hoc tempore, magni*curis, moleftiis , doloribus liberatus, prae«ftare debeo. ltaque, C. Caefar, fic tibi gra-tias ago, ut omnibus me rebus a te non con-fervato folum, fed etiam ornato, tarnen adtua in me unum innumerabilia merita, quodfieri jam poffe non arbitrabar, maximus hoctuo fafto cumulus accefferit.