ORATIO

316

te idem iftud nimis crebro dicere, fatls tetibi vixiffe. Credo: fed tum id audirem, fitibi foli viveres , aut fi tibi etiam foli natuseffes. nunc, cum omnium falutem civium,cunftamque rercpublicam res tuae geftae com«plexae fint: tantum abes a perfe&ione ma-xi mo rum operum, ut fundamenta, quae co-gitas, nondum jeceris. Hlc tu modum tuaevitae non falute reipublicae, fed aequitate ani-mi deftnies? Quid, fi iftud ne gloriae qui-dem tuae fatis eft? cujus te effe avidiffimum,26 quamvis fis fapiens, non negabis. Pa rum neigitur, inquies, gloriam magnam relinque-mus? immo vero aliis, quamvis multis, fa-tis : tibi uni parum. quidquid enina eft,quamvis amplum fit, id certe parum eft tum,cum eft aliquid amplius. Quodfi rerum tua-rum immortalium, C. Caefar, hicexitusfu«turusfuit, ut, deviftis adverfariis, rempu-blicam in eo ftatu relinqueres, in quo nunceft ; vide, quaefo, ne tua divina virtus ad-mirationis plus fit habitura, quam gloriae:liquidem gloria eft illuftris ac pervagata mul-torum & magnorum, vel in faos, vel in pa-triam, vel in omne genus hominum, fama9 meritorum. Haec igitur tibi reliqua pars eft;27 hic reftat aftus; in hoc elaborandum eft, ut