s

s

s

'-SS:.

i'ias

*».

ittja.

wpipt? teilum:imhaartäjii

ui,«f

i «tt

ito®

tUSI<-

«y

äs * 1

. L«f10 ;!"

F^

»I*

(*

PRO C. RABIRIO POSTVMO. 3 rr

titudo fortunae & glorize. Sint fane lila ma- 44gna, quse re vera magna funt; de jadicioanimi mei , ut volet, quisque fentiat. egoenim hanc in tantis opibus, tanta fortuna,liberalitatem in fnos , memoriam asnicltiaj,reliquis virtutibus omnibus antepono. Quamquidetn vos, judices, in novo genere boni-tatem , inufitatam Claris ac prsepotentibusviris, non modo non afpernari ac refutare,fed comple&i etiam & augere debstis ; &eo magis, quod videtis, hos quafi fumtosdies ad labefa&andam illius dignltatem ; exqua illi nihil detrahi poteft, quod non autfortiter ferat, aut facile reßituat. amicifli-num hominem fi hoceftate fpoliatum audse-rit; nec fine magno dolore feret, nec id ami-ferit, quod poffe fperet recuperari.

Satis multa hominibus non iniquis base 43effe debent; nimis etiam multa vobis, quos *7aequiffimos effe confidlnuis. Sed, ut omni umvel fufpicioni, vel malevolentiae, vel crude-litati fatis fiat, occultat pecuniam Poftumus,latent regise divitiae. Ecquis eft ex tanto po-pulo , qui bona C. Rabirii Poftunu nunusiofeftertio fibi addici velit? Sed, miferum me!quanto haec dixi cum dolore? bem, Poftu-me, tune es Curii filius, C. Rabirii judicio

V 4