ORATIO

291

eile, quod com fpe magna fis ingreffus, id

3 non exlequi usque ad extremum. Supplexerat rex : multa rogabat: omnia polliceba-tur; ut jam metuere Poftumus cogeretur,ne, quod crediderat, perderet, fi credendiconftituifiet modum. nihil autem erat illoblandius, nihil hoc benignius; ut magis poe-niteret ccepiffe, qaam liceret defiftere.

6 Hinc prlmnm exoritur crimen illnd: fe-natum corruptuia eße dicunt. O dil isrnor-tales! haec eft Ula exoptata judiciorum feve-ritas? corruptores noftri caufam dicunt: nos,qui corrupti Turnus, non dicimns. Quid er-go? fenatum defendam hoc loco, judices?omni equidem loco debeo. ita de me eft rne-ritu* Ille ordo. fed id nec agitur hoc tem-pore , nec cum Poftumi caufa res ifta con-junfta eft. Quamquam ad fnmtum itineris,ad illam magnlficentiam apparatus, coroita-tumque regium, fuppeditata pecunia a Poftu«tno eft, faflseque fyngraphae funt in AlbanoCn. Pompeji, cum Ule Roma profeftus effet;tarnen non debnit is , qui dabat, quo ille,qui accipiebat, confumeret, quaerere. nonenlmlatroni, fed regi credidit; nec regi inUmico populi Romani; fed ei, cujus redltumconfuli datum a fenatu videbat; nec ei regi,