PRO T, ANNIO MILONE. a 8 i

eundem , fi vocem , fi oratlonem ftabilem,ac non mutatam vldetis, hoc minus ei par»cere: atque haud fcio, an multo etiam fitadjuvandus magis. Etenim fi in gladiatorii*pugnis, & in infimi generis hominum con-ditione atque fortuna, tiraidos & fupplices,

&, ut vivere liceat, obfecrantes, etiam odiffefolemus; fortes, & animofos, & fe acriteripfos morti efferentes, fervare cupimus; eo-rumque nos magis miferet, quinoftrammi-fericordiam non requirunt, quam qui illamefflagitant; quanto hoc magis in fortiffimiscivibus facere debemus ? Me quidem, judi-ces, exanimant & interimunt hse voces Mi- 9’3lonis, quas audio affidue, & quibus interfumquotidie. Valeant, valeant, inquit, ciresmei, valeant: fintIncolumes, fintflorentes,fint beati: ftet hsec urbs prseclara, mihiquepatria carifiima, quoquo modo merita de meerit. tranquilla republica cives mei (quo-niam mihi cum illis non licet) fine meipfi,fed per me tarnen, perfruantur. ego cedam,atque abibo. fi mihi republica bona frui nonlicuerit, at carebo mala: & quam primamtetigero bene moratam & liberam civitatem,in ea conquiefcam. O fruftra, inquit, fu- 94feepti mei labores I o fpes fallaces 1 0 cogi-

S 5