37 ®

ORATIO

tati fore. Num quis igitur eft tarn demens,quihoc, P. Clodiovivo, contingere potuiffearbitretur? quid? ea, quae tenetis, privat#atque veftra, dominante homine furiofo,quod jus perpetuae poffeflionis habere po-tuiflent?

19 Non tfcneo, judices, ne odio inimicitia-rum mearum inflammatus, libentius haec inillum evomere videar, quam verlus. etenimetfi praecipuum eile debebat; tarnen ita com-munis erat omnium ille hoftis, ut in com-muni odio paene aequaliter verfaretur odiummeuin. Non poteft die! fatis, ne cogitariquidem, quantum In illo fceleris, quantum

79 exitii fnerit. Quin fic attendite , judices.Nempe haec eft quaeftio de interitu P. Clodii.Fingite animis : liberae enlm funt cogitatlo-nes noftrae; &, quae volunt, fic intuentur,ut ea cernimus, quae videmus. Fingite igt-tur cogitatione imaginem hujus conditionisir.eae, fi poffim efficere, ut Milonem abfol-vatis; fed ita, fi P. Clodius revixerit. quidvultu extimuiftis? quonam modo ille vos vi-vus afficeret, quos mortuus inani cogitationepereuflit? Quid? fi ipfe Cn. Pompejus, quiea virtute ac fortuna eft, ut ea potuerit fem-per, quae nemo praeter illum j fi is, inquara,

potuiffet,