ORATIO

266

jutum In petitione praeturae: duos fe haberefetnper amiclflimos fperaffe; te tuo beneficlo,me fuo. Quae fi non probaret: fi tibi ita pe-nltus inhaefiffet ifta fufpicio, nullo ut evellimodo poffet : li denlque Italla a deleftu,nrbs ab armis, fine Milonis clade namquameffetconquietura: nae ifte liaud dubitans cef-fiffet patria, is, qul Ita natus eft, & ita con-fuevlt; te, Magne, tarnen anteftaretnr, quod^(j nunc etiam facit. VIde, quam fit varia vi-ci9tae commutabilisque ratio, quam \raga, vo-lnbilisque fortuna , quantae infidelitates inamicis, quam ad tempus aptae fimulationes,quantae in periculls fugae proxiraorum, quan-tae timiditates Erit, erit illud profefto tem-pus, & illucefcet aliquando ille dies, cumtu , falutaribus, ut fpero , rebus tuis , fedfortaffe motu aliquo commumum temporumImmutatis, (qui quam crebro accidat, ex-perti debemus fcire,) & amiciifimi benevolen-tiam, & graviffimi hominis fidem, & uniuspoft homines natos fortifiimi viri magnitudi-7r,nem animi defideres. Quamquam quis hoccredat, Cn. Pompejum, juris publici, morismajorum, rei denique publicae peritiflimum,cum fenatus ei commiferit, ut videret, me

QVID RESP VBLICA DETRIMENTI