PRO T, ANNIO MILONE.

227

tarem; eederem tempori, judices, nee intertantam vim armorum exiftimarem oratori lo-cum effe. Sed me recreat & relicit Cn. Pom-peji , fapientitfimi $ juftiflimi viri, confi-lium: qui profefto nec juftitiae fase putareteft'e, quem reum fententiis judicutn tradidif-fet, eundem telis roilitam dedere ; nec fa-plentiae, temeritatem concitatae multitudinisau&oritate publica armare. Qaamobrem 3illaarma, centuriones, cohortes, non peri-culum nobis, fed prxfidium denuntiant; ne-que folum, ut quieto, fed etiana ut magnoanimo fimus , hortantur; neque auxiliammodo defenfioui meae, verum etiam filentiumpollicentur. Reliqua vero multitudo, quaequidem eft civium, tota noftra eft ; nequeeorum quisquam , quos undique intuentescernitis, unde aliqua pars fori adfpici poteft,

& hujus exitum judicii exfpe&antes , noncum virtuti Milonis favet, tum de fe, de li-beris fuis, de patriiP, de fortunis hodiernodie decertari putat. Unum genus eft adver- 2,fum, infeftumque nobis, eorum, quos P. Clo-dii furor rapinls,& incendiis,&omnibns exi-tiis publicis pavit; qui hefterna etiam con-cione incitati funt, ut vobis voce praeirent ,quid judicaretls. quorum clamor fi qui fort*

P a