ORATIO

190

derunt, quam veilem. Nam, ut amitteretisexercitum, numquam mehercule optavl. il-lud etiam accldit praeter optatum meutu ; fadvalde ex volantate. mihi enim non veneratin mentem, furorem & infaniam optare vo-bis, in quam incidiftis. AtquI fait optan-dum. me tarnen fugerat, deoram immorta«llum has effe in impios & confceleratos pa>nas certifinuas conftitutas. Nollte enim pu-tare, patres confcripti, ut in fcena videtis,homines confceleratos impulfu deorum ter-reri Furiarum tsedis ardentibus. Sua quem-que fraus, fuum facinus, fuum fcelus, fu&audacia de fanitate ac mente deturbat. haefunt impiorum furiae, hae flammae, hae fa-4?ces. Ego te non vecordem, non furiofum,non mente eaptum, non tragico illo Orefleaut Athamante dementiorem putem, qui fisaufus primum facere, (nam id eft caput) de-inde paulo ante , Torquato, graviflimo &'fanftiflimo viro, premente, confiteri, te pro-vinciam Macedoniam, in quam tantum exer-citnsn transportaffes, fine ullo milite reli-quiffe? -ftütto de amifia maxima parte exer-citus. fit hoc infelicitatis tuse. dimittendivero exereitus quam potes afferre caufam?quam poteftatem habuifii ? quam legem ?