IN L. PISONEM.

s

*klö

“fat•flitancrptSBzu k t

tamay

nc Cu

icimri,l reftinkr», i'.am!tu

»akfc

tb**

&

*

y

y

i<j 3

quam cum Antonio commutavi, quod Itaexiftimabam tempora reipublicae ferre, inconcione depoful, reclamante populo Roma-no: ego L. Catilinam, caedem fenatus, in-teritum urbfs, non obfcure, fed palam mo-llentem, egredi ex urbe jufli; ut, a q*o le-gibus non poteramus, moenibus tuti effe pof-femus : ego tela extremo mente confulatusinei intenta jugulis civitatis, de conjurato-rum nefariis manibus extorli: ego faces jamaccenfas ad hujus urbis Incendium, compre-hendi, protuli, exftinxi. Me Q. Catulus, 3princeps hujus ordinls, & auSorpublici con - 6filii, frequent'flimo fenatu, parentem patriaenominavit : mihi hic vir clariflimus , quipropter te fedet, L. Gellias, his audientibus,civicam coronam deberi a republica dixit:mihi togato fenatus , non, ut multis, benegeftae, fed, ut nemini, confervatae reipubli-cae, fingulari genere fupplicationls, deorumimmortalium templa patefecit. Ego cum Inconcione, ablens magiftratu t dicere a tri—buno plebis prohiberer, quae conftitueram,cumque is mihi tantummodo, ut jurarem,permitteret, fine ulla dubitatione juravi,rempublicam atque hanc urbem mea uniusopera effe falvam. Mihi populus Romanus?

L a