ORATIO

u8

judlees, quae facultas, quae copia, non opi»nione tacita veftrorura animorum, fed per-fpicaa admiratioöe declarari videbatur. nihilenim uiflquam aud'rn, qüod mihi de jurefubtilius diel videretur, nihil de more majo-rum, de exemplls acutius, nihil peritius defnoderibus , nihil illuftriore auftoritate debellls, nihil de repubiica gravius, nihil deipfo modeftius, nihil de caufa & crimine or-

3 natlus: ut mihi jam verum videatur illudeile, qnod nonnalii, litteris äc ftudiis do*ttrinae dediti, quafi quiddam incredibile di-cere putabantur, eum, qui omnes animo vir«tutes penitus comprehendtffet, omnia quamfacillime trattare. Quse enim in L. Craffopotait, homine nato ad dicendi Angularemquandam facultatem, fi hanc caufam ageret,majar effe ubertas, varietas, copia, quamfuit in eo, qui tantum potait impartire huicAudio temporis, quantum ipfe , a pueritiausque ad hanc setatem a continuis bellis &

4 viftoriis conquievit? Quo mihi difficilior eilliic extremus perorandi locus. Etenim eifuccedo orationi, quae non praeterve&a fitaures veftras, fed in animis omnium penitusinfederit; ut plus voluptatis ex recordationeiliius orationis, quam non modo ex mea,

ff

flu

wf

p:“

jjgÜli

',KC3(*» s “'

X Sa

au

:as

sraa

IC Ufa

"■ai5

tica

■ Jter*5,C

tla

^k.

*?ii