PRO M. COELTO.

^»afei r

fcfe »lB(i

,B 4l

' CTfrfSDtm,aotidiinis jHiptmCtaüiamcnn>f qao;ne fernt Sn ei tiindacimr, ifinite« iUwtiWHiriinduquoll iw 5l, «bT»!* 1

jfißiö^

v

, 4 VliAl

*0

ii

7*

in vita, cum Q. Metellus abftraheretu e finu,gremioque patrize, cumque ille vir, qui feratum huic imperio putavit, tertlo die poft,quam in curia, quam in Roftris, quam in re-publica floruiffet, integerrima setate, optimohabitu , maximis viribus, eriperetur indi-gniifime bonis omnibus, atque univerfze ci-vitati. quo quidem tempore ille, moriens,cnm jam ceteris ex partibus opprefia nsenseffet, extremum fenfum ad memonam rei-publicse refc-rvabat: cum me intuens flentem.fignificabat interruptis atque morientibus vo-cibus, quanta impenderet procella urbi,quanta tempeftas civitati: & cum parietemfzepe feriens eum, qui cum Q. Catulo fueratei communis, crebro Catulum , fzepe me,fzepiffime rempublicam nominabat: ut nontarn fe emori, quam fpoliari fuo przefidiocum patriam, tum etiam me doleret. Quem 6#quidem virum li nulla vis repentini fcelerisfuftuliffet; quonam modo ille furenti fratrifuo patrueli confularis reftitiffet, qui confulincipientem furere atque conantem , fua femanu interfe&uram , audiente fenatu, di-xerit? Ex hac igitur domo progreffa ifta mu-lier, de veneni celeritate dicere audebit?Könne ipfam domum metuet, ne quam vo-

E 4