ORATIO

3 $

foror? quid infanis? qnld clamore exorfa,verbis parvam rem magnam facis? vicinmr,adolefcentulum adfpexifti: candor hujas te,& proceritas vultus , oculique pepulerunt:fseplus vldere voluiftl: nnnnumquam in iis-dem horris vifa nobiiis imilier : iilum filinmfamilias patre parco ac tenaci, habere tuiscopiis devin&um non potes : calcitrat, re-fpuit, non putat taa dona effe tanti. conferte alio. habes hortos ad Tiberim; ac diligen-ter eo loco prseparaftl, quo omnis juventusnatandi caofa venit. hinc licet conditionesquotidie legas. cur huic, qui te fpernit, mo-lefta es ?

l6 Kedeo nunc ad te , Cceli, viciffim, ac37 mihi auftoriratem patriam , feveritatemquefufcipio: fed dubito, quem patrem potilfi-mum fumam. Caecilianumne aliquem, ve-hementem atque durum ? Nunc enim demummihi animus ardet, nunc me um cor cumulaturira. Aut iilum, . , 0 in feiix, o fcelefte . .Ferrel funt ifti patres.. . Egone quid dicam?egone quid velim ? quae tu omnia tuis foedisfciffis facis, ut nequidquam velim. Vix fe-renda dicere' talis pater: Cur te in iflam vi-cinitatem meretviciam contuiißi? cur illecebriscognilis non refngißi ? cur alwmm uilam mit-