PRO M. COELIO.

47

Mn

^ «i»

( i jajj»

"Vb*

ükjjjw« Mfe

nfa: iSt religist1 keine:ia provi

CJBStf-f», quzBtttt tfrist M{iwtti teeclui»

an,®

tpiü

äfflfpti«

\px*

lilöltt

i

fpe&etis; qnod is, qui fecit, aut non timet,aut etiam fatetur? Eft enim reus, qui hujusdiftus eft & adjutor fuifle, & confcius, P.Afcitius. is judicio eft liberatus, Quod igi-tur eft hujusmodl crimen, ut, qui commi-fit, non neget: qui negavit, abfolutus fit:id hic pertimefeat, qui non modo a fafto,verum etiam a confcientise fufpicione abfuit?&, ü Afcitio caufa plus profuit, quam no-cuit invidia, huic oberit tuum raaledi&um,qui iftius fafti non modo fufpicione, fed neinfamia quidem eft adfperfus? At praevari-aqcatione eft Afcitius liberatus. Perfacile eftifti loco refpondere, mihi praefertim, a quoilla caufa defenfa eft. Sed Ccelius optimamcaufam Afcitii eile arbitratur; cujustnodiantem fit, a fuaputat effe fejun&am : nequefolum Ccellus, fed etiam adolefcentes huma-niiiimi & doftiffimi, re&iflimis ftudiis atqueoptimis artibus praediti, Titus Cajusque Co-ponii: qui ex omnibus maxime Dionis mor-tem doluerunt; qui cum do&rinae ftudio at-que humanitatis, tum etiam hofpitio Dionistenebantur. Habitabat is apud L. Luccejum,ut audiftis. fuerat ei cognitus Alexandrise.Quid aut hic, aut fummo fplendore praedi-tus, frater ejus, de M. Ccelio exiftimet, ex