4 ®

ORATIO

mei pcenitet, quam ut iftlus amicitise crimen^reformidet. Itaque a maledi&is pudicitise15 ad conjurationis invidiam oratio eft veftradelapfa. Pofuiftls enim, atque id tarnen tl-tubanter & ftri&im , conjurationis hunc,propter amicitiam Catilinx, participem fulf-fe: in quo non modo crimen non haerebat,fed vix diferti adolefcentis cohaerebat oratio.Qui enim tantus furor in Ccelio? quod tan-tum aut In morlbus, naturaqae vulnus, autin re atque fortana? ubi deniqae eft in iftafufpicione Ccelii nomen auditnm? Nimiinnmulta de re minime dubia loquor; hoc ta-rnen dico, non modo fi focius conjurationis,fed nifi inimicilfimus iftius fceleris fuiffet,numquam conjurationis accufatione adolef-centlam fuam potiflimum commendare vo-löluiffet. Quod, haudfcio, an de ambitu, &de crimiaibus iftis fodalium ac fequeftrium(quoniam huc incidi) limiliter refpondendumputem. Numquam enim tarn Ccelius amensfuiffet, ut, ft fe ifto infinito ambitu comrna-culaffet, ambitus alterum accufaret; nequeejus fa&i in altero fufpicionem quxreret,cujus ipfe fibi perpetuam licentiam optaret;nec, fi fibi femel periculum ambitus fubeun-dum putaret, ipfe alterum iterum ambitus