IN VATINIVM.

9

^cilin'k t,

'illis^

i CtBj

diftiitl,

i V*ecfioj«vife di.sei foit.e finge.mimiqne ei!, qn»s foje

Imera

tbfc

iE«?( 4 oidaBfetii wf*

H« *nt «* 1

bebatis, fatarare cuperetis ; fcelns & furo-rem veftrum cedendo maluiffe frangere, quamrefiftendo. Quare peto a te, ut mihi ignof- ?cas, Vatini, cum patriae pepereerim, quamfervaram; &, fi ego te perditorem & vexa-torem reipublicae fero, tu me confervatorem& cuftodem feras. Deinde ejus viri difeeffumincrepas, quem vides, omnium civium defi-derio, ipfius denique reipublicae luctu efferevocatum? At enim dixifei, nonmea, fedreipublicae caufa homines de meo reditu la-boraffe. Quafi. vero quifquam vir, excel-lenti animu in rempublicam ingreffas, opta-bilius quidquatn arbitretur, quam fe a fuisclvibus reipublicae caufa diligi. Scilicet afpe- 8ra mea natura, difficilis aditus, gravis vul-tus, fuperfca refponfa, infolens vita: nemohumanitatem meam, nemo confuetudinem,nemo confiiium, nemo auxilium requirebat:cujus defiderio (ut haec minima dicam) fo-rum meeftum , muta curia, omnia deniquebonarum artium ftudia filuerunt. Sed nihilfit faftum mea caufa: omnia illa fenatuscon*fuita, populi juffa, Italiae totius, cun&arumfocietatum, collegiorum omnium decreta deme, reipublicae caufa effe fafta fatcamur.Quid ergo, homo imperitiffime folidss laudis

A S