M. TVLLII CICERONrS

IN

Y A T I N I V M

ORATIO, TERTIA ET TRICESIMA.

Sl tua tantummodo, Vatini, quid indigni- itas poftularet, fpe&are voluiffetn, fecilTem 1!d, quod his vehementer placebat, ut te,cujus teftimonium, propter turpitudinem vi-tse, fordesque domefttcas, nullius momentiputaretur, tadtus dimitterem. Nemo enimhorum aut ita te refutandum, ut gravem ad-verfarium, aut ita rogandum, ut religiofumteftem, arbitrabatur. Sed fui paullo intem-perantior fortaffe, quam debui. odio enimtui, in quo, etfi omnes, propter tuum inme fcelus, fuperare debeo, tarnen ab Omni-bus psene vincor, fic fum incitatus, ut, cumte non minus contemnerem, quam odiffem,tarnen vexatum potius, quam defpeftum,veilem dimittere. Quare, ne tibi lranc ho- 2norem a mehaberi forte mirere, quod inter-regem , quem nemo congreffu, nemo aditu,nemo fuffragio, nemo civitate, nemo lucedignum putet; nulla me ad id caufa impulif-fct, niii ijt ferocit^tem tuam iftam compri-

A 3