J 82 EPIST. AD ATTICVM

capti, alii interclufi non venlunt !n dubiutu

&

de voluntate , eo minus fciiicet , cum fe p , ^expedierint, & una effe cceperint. li au**

tem ipfi, qui fua voluntate ad Fufium ve-nerunt, uihil poffunt, nili timidi, exifti- ;]C&mari. Multi autem funt, qui, quicunquef

funt, modo ad illos fe recipere volent, re*

U»

cipientur. Quo minus debes roirari, non,

il tt

pofl'e me tanto dolori refiftere. Solius enim. jl

meutn peccatum corrigi nou poteft, &taffe Laelii. Sed quid me id levat? C- qui-^®dem Caffmm ajunt confilium Alexandriam 1 ^ 1eundi mutaviffe, Haec ad te fcribo , nou 5 Mut queas tu demere follicitudinem , fed ut l! ^'icognofcam, ecquid tu ad ea afferas, quae ? 4 ® 11me conficiunt : ad quae gener accedit ,cetera , quae , fletu reprimor , ne fcribam, . gnodQuin etiam Aefopi filius me excruciat, i,ccaProrfus nihil abeft, quin fim miferrimus, 'a,Sed ad primum revertor, quid putes facien- eiijdum; occultene aliquo propius veniendum, nagan mare tranfeundum. Nam, hic maneridiutius non poteft. De Fufidianis quare ni- ^hil potuit confici ? genus enim conditionis ; ;aaejusmodi fuit, in qua non folet effe contro- n, (

verfta ; cum ea pars, quae videtur effe mi- ^

nor t licitatione explerl poffet, Haec ega ^