*66 EPIST. AD ATTICVM

veniffe. Tum ille edixitita, ut me excipe- ! ,,ret, & Lselium nominatim. quod fane nol- *lern, poterat enim, fine nomine, re ipfa ex- ' ■dpi. O multas & graves offenfiones! quas äl ^quidem tu das operam ut lenias. Nec ta- ^men nihil proficis: quin hoc ipfo minuis do- ,t0lorem meum, quod, ut minuas, tarn valde ^laboras : idque velim ne gravere quam fse-pilfime facere. maxime autem affequere quod 131 ftvis, fi me adduxeris , ut exiftimem , mebonorum judicium non funditus perdidiffe. ^Quamquam quid tu in eo potes? nihil fcili- : ™ acet. Sed, fi quid res dabit tibi facultatis, :

Id me maxime confolari poterit: quod nunc 11 ^quidem video non effe ; fed fi quid , ex ^eventis ; ut hoc nunc accidit. Dicebar de- sai!»buiffe cum Poropejo proficifci. Exitus illius -'»fiminuit ejus officii praetermifli reprehenfio- ns,nem. Sed ex omnibus nihilemagis tarnen Gt tdefideratur, quam quod in Africam non ie- sittntim. Judicio hoc fum ufus, non effe bar- laabaris auxiliis fallacißimae gentis rempubli- tuycam defendendam, praefertim contra exer- ^citum faepe victorem. Non probant fortaffe,multos enim viros bonos in Africam veniffeaudio, & fcio fuiffe antea. Valde hoc loco iv.urgeor, hlc quoque opus eft cafu, aliqui