164 EPIST. AD ATTICVM

Tullise mese morbus & imbecillitas corpo«rls me exanimat: quam tibi intelligo magn«curse effe; quod eft mihi gratiflimum. DePompeji exitu mihi dubium nunquam fuit.Tanta enim defperatio rerum ejus omniumregum & populorum animos occuparat, ut,quocunque veniffet, hoc putarem futurum.Non poffum ejus cafqp non dolere. Homi-nem enim integrum , & caftum & gravemcognovi. De Fannio confoler te ? pernicio-fa loquebatur de manfione tua. L. veroLentulus Hortenfii domum fibi, & Csefarishortos, & ßajas defponderat. Omnino hseceodem modo ex hac parte fiunt; nifi quodillud erat infinitum. Omnes enim, qui inItalia manferant, hoftium numero habeban-tur. Sed velim hsec aliquando folutiore ani-mo. Quintum fratrem audio profeftum inAfiam, ut deprecaretur. De filio nihil au-divi. Sed quaere ex Diochare, Caefaris li-berto, quem ego non vidi, qui iftas Ale-xandrinas litteras attulit. Is dicitur vidiffe,euntem , an jam in Afia? Tuas litteras,prout res poftulat, exfpefto : quas velimeures quamprimum ad me perferendas. ivKal. Decemb.

tH

•t « 1

«), iw

: ip ;5a ft«:io e

•.«> i

iikcH

ca t

iiqi

saj

i- ei {-

l'ld

*p«i