LIBER X.

149

n

s

felj

1

n i; w

w»na

■»ft

wur:}«

L Ei'siraouüüfeKäUCBItip-

mi }* 1tarn tt,

1 BljSI

an K?

0110'$

JSl&

o» :

y!

. !

«V

lentia oecurrunt. unnm C. Marcello cogno-vi timidiorem; quem confulem fuiffe poeni-tet. « vo}JKr t i aytvviict^. qui etiam Antoniurnconfirmaffe dicitur, ut me impediret; quoipfe, credo, lioneftius. Antonius autem viH. Capuam profeftus eft: ad me mifit, fe,padore deterritum, ad me non veni.ffe, quodme fibi fuccenfere putaret. lbitur igitur ,& ita quidem, ut cenfes; nifi cujus gravio-ris perfonse fufcipiendae fpes erit ante oblata.Sed vix erit tarn cito. Allienus autem pra>tor putabat aliquem, fi ego non, ex Colle-ges Cuis. quivis licet, dummodo aliquis. Deforore, laudo. De Quinto puero datur ope-ra. fpero effe meliora. De Quinto fratre,fcito eum non mediocriter laborare de ufu-ra: fed adhuc nihil a L. Egnatio expreflit.Axius de xxt millibus pudens. faepe enimadfcripfit , ut Gallio , quantum is vellet,darem. Quodfi non fcripfiffet, poffemne all—t#r ? & quidem faepe fum pollicitus : fedtantum voluit cito. Me vero adjuvarent hisinanguftiis. fed dii iftos ! verum alias. Tea quartana liberatum gaudeo , itemque Pi-liam. Ego, dum panes & cetera in navemparantur, excurro in Pompejanum. Vecte«vbo velin gratjas, quod ftudiofus fit. Si quem*

K-3