14 « EPIST. AD ATTICVM

valde obfervarit. videlicet aliquld atrociusde me imperatum eft : coram negare mihi ^non vult. qaod ego nec rogaturus eram,nec , ii impetraffem , crediturus. Nos ta- t» 1 *®men aliquid excogitabimus. Tu,quaefo,li fi*®quid in Hifpaniis: jam enim poterit audiri; ji«"?& omnes ita exfpe&ant, ut, fi re&efuerit, i,Wnihil negotii futurum putent. Ego autem „ Q®nec retentis his confe&am rem puto; ne- uJi»,quo amiffis defperatam. Silium & Ocellam,

& ceteros credo retardatos. Te quoque aCurtio impediri video. etfi, ut opinor, ha- 31,5111bes h&Ktjtx ioxvov. je Hi'

CICERO ATTICO S.

14.O vitam miferam ! majusque ma-lum, tarn diu timere, quam eft illud ipfum,quod timetur ! Servius , ut antea fcripfi ,cum veniffet Nonis Maji, poftridie ad mevenit. Ne diutius te teneam, nullius confi-liiexitum invenimqs. Nunquam vidi homi-nem perturbatiorem metu: neque herculequidquam timebat, quod non eilet timen-dum: illum fibiiratum, hunc non aroicum;horribilem utriusque viftoriam , cum pro-pter alterius crudelitatem , alterius auda-diam , tum propter utriusque difficultatem

fir

IjMOl

Sein

eiio:

ab:

äail

'JiJrii

bi,]

'*'b

bctr c