i 4 o EPIST. AD- ATTICVM

fuga H-S xiii non reddit, quae dedi ejusfilio mutna , & utitur excuratione tempo-ris; fi Lepta ; fi ceteri; foleo mirari, denefcio quis H - S xx cum audio ex illo, feurgeri. vides enim profefto anguftias. Cu-xari tarnen ea tibi ütique jubet. An exifti-mas illum in ifto genere lentulum, aut re-ftriftum? nemo eft minus. De fratre fatls.De ejus filio, indulfit il)i quidem fuus patfcr'femper ; fed non facit indulgentia menda»cem , aut avarütn , aut non amantem fuo-inm ; ferocem fortäffe, atque arrogantem& infeftum facit. Jtaque babet hoec quo-que ) quae nafcunto j ex indulgentia : fed etfunt tolerabilia. Quid enim dicam, bac ju*ventute ? ea vero , quae mihi quidem, qutillum amo , funt his ipfis malis, in quis fu-nms, miferiora, non funt ab obfequto nof-tro; non: fuas radices liabent, quas tarnenev r ellerem profefto, ft liceret. Sed ea tem-pora fuht, ut omnia mihi fint patienda. Egomeum facile teneo. Nihil eft enim eo tra-ftabiltus : cujus quidem mhericordia langui-diora adhuc confilia cepi; &, quo ille mefortiorem vult efie, ego magis timeo , nein eum exiftam crudelior. Sed Antoniusvenit heri vefperi. Jam fortafie ad me ve*

■ß*

•

Y J

rÜ* 11

ßi

Ütti

jiioK«idt«.,o\o fortywai

iS, &jußlü■ jffl:c:se

i«,

miri !i

!«,•;(

Ki«

®.4i

•jC.’,

ÜCE

' T Hlj

'«I