LIBER X.

127

rJtjn

liiüi!

Attice , ficrin’ abfentis folus tuli fcelus ?ejusdem cum Pompejo & cum reliquis prin-cipibus non feratn ? Quodll jam, milTo of-ficio , periculi ratio habenda eft; ab illis eftpericulum, fi peccaro: ab hoc, fi refte fe-

twa cero : nec ullum In his malis confilium pe-nifat riculo vacuum inveniri poteft: ut non fit(fei dabium, quin turpiter facere cum pericaloiiüt» fagiamus ; quod fugeremus etiam cum fa-mn» lute. Non fimul cum Pompejo mare tran-icictiu fierimus? omnino non potuimus. Exftat ra-aijn tio dierum. Sed tarnen ( fateamur enim ,i je f e ? qnod eft ; ne condamus quidem , ut pofi'u-Jetoti Käs;) fefellit ea me res, quae fortaffe nonna,! debuit; fed fefellit: pacem putavl fore :ipöi <l uae fi effet, iratum mihi Caefarem effe,„(j, cam idem amicus effet Pompejo , nolui.mnue. Senferam enim , quam ädern efient. Hoc»(pu Ve *ens, in hanc tarditatem incidi. Sed af-3 U # fiquor omnia, fi propero ; fi cunftor, amit-®i(t to * Et tarnen, mi Attice, auguria quoque«hü 1116 l nc itant quadam fpe non dubia, non haec^ collegii noftri ab Appio , fed illa Platonis5öi| ty rann i s * Nullo enim modo poffe videofi are iftum diutius, quin ipfe per fe, etiamy länguentibus nobis , concidat; qnippe rfni.. florentiflimus ac novus, vi, vix diebus ipfi

01