ii6 EPIST. AD ATTICVM

nifi quod honeftum; nihil malum, nifi quodturpe fit: certe uterque iftorum eft mifer-rimus ; quorum utrique femper patriae fa*lus & dignitas pofterior fua dominatione ,& domefticis commodis fuit. Praeclara igi-tur confcientia fafteiitor, cum cogito, mede republica aut tneruiffe optime ,^cum po-tuerim ; aut certe nunquam, nifi divine,cogitaffe; eaque ipfa tempefrate everfam ef-fe rempublicam, quam ego xiv annis anteprofpexerim. Hac igitur confcientia comiteproficifcar , magno equidem cum dolore,nec tarn id propter me, aut propter fratremmeum, quorum jam atta setas; quam pro-pter pueros, quibus interdum videmur prae-ftare etiam rempublicam debuiffe : quorumquidem alter, non tarn quia majore pieta-te eft, me mirabiliter excruciat; alter , ( orem miferam ! nihil enim mihi accidit inomni vita acerbius,) indulgentia videlicetnoftra depravatus , eo progreffus eft, quonon audeo dicere; & exfpefto tuas litteras.Scripfifti enim, te fcripturum effe plurima,cum ipfum vidiffes. Omne meum obfequiumin illum fuit cum multa feveritate; nequeunum ejus, nec parvum , fed multa magnadelifta compreffi, Patris autem lenitas

.Ja

tß 1

t iJt'

•sp'

feie.

iüBl

iesi

w

Ä,

snm

.icetukri'hc cm:

ad

ton,atrSS#Wmlill, ]attc ■

:i reca

V«

l