& EPIST. AD ATTICVM

tra commutanda erunt. Hoc fcribis poft dlemquartura, quam ab urb» difeeilimus. delnd*viii Kal. Febr. tantummodo Cnaem nofler,ne, ut urbem uXoyhuc reliquit, ßc Italiam re «linquat. Eodem die das alteras, quibusmihlconfulenti planifiime refpondes. eft enim ßc:Sed venio ad confultatiomm tuam. fi CnaemItalia cedit, in urbem redeiQdum puto: quaemim finis peregrinationis ? Hoc mihi planehaefit: & nunc ita video, Infinitum bellumjunftum miferrima fuga; quam tu peregrl-nationem vxoxop/^ij. Sequitur xprp/ubs vi Ka«lend. Febr. Ego , ß Pompejus manet in Ita -Ha, nee res ad paftionem venit, longius bel-lum puto fore; fin Italiam relinquit, ad poße-rum bellum «W ovSov flrui exiflimo. Hujusigitur belli ego particeps & focius & adjutoreile cogor; quod & äairovScv eft, & cum ci«vibus. Delnde vn Idus Februar, cum jamplura audires de Pompeji confilio, concludisepißolam quandam hoc modo: Ego quidemtibi non fim aiictor, fi Pompejus Italiam re -linquit, te quoque profugere. Summo enimpericulo facies, nec reipublicae proderis; cufquidem poßerius poteris prodeßfe, fi manjerh.Quem d'i'tlirx.Tpiv ac xdhrmov, hominis pro«dentis & amici, tali admonitu, non move-

*

fit

s:

EC

1HI

tt

cti(

if/fl

'm

tun

Sil

ni