4o EPIST. AD ATTICVM

CN. MAGNVS PROCOS. S. D. L. DOMI-TIO PROCOS.

iror, te ad me nihil fcribere, & po-tius ab aliis, quam a te, de republica mecertiorem fieri. Nos, disjefta manu, paresadverfariis effe non poffumus. conjanftlsnoftris copiis , fpero nos & reipublicae &communi faluti prodefle. Quamobrem cumco-nftituiffes, ut Vibullius mihi fcripferat a.d. v Id. Febr. Corfinio proficifci cum exerci-tu, & ad me venire; miror, quid caufe fue-rit, quare confilium mutaris. Nam lila cau-fa, quam mihi Vibullius fcribit, levis eft,te propterea moratum effe, quod audierls,CacfaremFirmo progreffum in Caftrum Truen-tinum veniffe. Quanto enim magis appro-pinquare adverfarius coepit, eo tibi celeriusagendum erat, ut te mecum conjungeres,priusquam Caefar aut tuum iter impcdire,aut me abs te excludere poffet. Quamobremetiam & etiam te rogo & hortor, id quodnon deftiti fuperioribus litteris a te petere,nt primo quoque die Lueeriam advenias, an-tequam copiae, quas inftituit Caefar contra-here, in unum locum coafta» nos a nobisÄiftrahant. Sed fi erunt, qui ite impediant,