s EPIST. AD ATTICVM

fore, quod reprfehendas. fi qua erunt, doceme, quo modo ea effugere poifim. Nihil,inqules, omnino fcripferis. Qul magis effu-glas eos, qui volent fingere? verumtamenIta faciara, quoad fieri poterit. Nam quodme hortaris ad memoriam faäorum, difto-rum, fcriptorum etiam meorum; facis atnicetu quidem, mibique gratlflimum; fed mihivideris aliud tu honefium meque dlgnum lnhac caufa judicar* , atque ego exiftimem.Mihi enim nihil ulla in gente unquam, abnllo auftore reipublicse ac duce, turpius fa-ftum effe videtur, quam a noftro amico fa-ftiitn eft ; cujus ego vicem doleo; qui ur-bem reliquit, id eft patriam; pro qua & inqua mori prseclarum fuit. Ignorare mihi vi-deris , hacc quanta fit clades. es enim etiamnunc dom! tuae. fed, invitls perditifiimis ho-minibus, effe diutius non potes. Hoc mife-rius, hoc turpius quldquam ? vagamur egen-tes cum conjugibus & liberis. in unius ho-minis, quotannis periculofe aegrotantis, ani-ma pofitas omnes noftras fpes habemus, nonexpulfi, fed evocati e patria; quam non fer-vandam ad reditum nofirum , fed diripien-dam & inflammandam reliquimus. Ita multinobiscum funt, sou in fuburbanis, non in