copditio non huic fugae praeftitit ? nec veronunc, quid cogitet, fcio: ac non defino per lit-teras fcifcitari. Nihil effe timidius conftat,nihil perturbatius. Itaque nec praefidium,cujus parandi caufa ad urbem retentus eft,nec locum ac federn praefidii ullam video.Spes omnis in duabus, invidiofe retentis, pae-ne alienis legionibus. N am dele&us adhuc qui-dem invitorum eft, & a pugnando abhorren-tium. Conditionum autem amiffum tempuseft. Quid futurum fit, non video. Commif-furo quidem a nobis certe eft, five a noftroduce, ut, e portu fine gubernaeulis egrefli,teropeftati nos traderemus. Itaque de Cicero-nibus noftris dubito, quid agam. Nam mihiinterdum amandandi videntur in Graeciam.DeTullia autem &Terentia, cum mihi bar-barorum adventus proponitur, omnia timeo:cum autem Dolabellae venit in mentem; pau-lum refpiro. Sed velim confideres, quid fa-ciendum putes : primum vpoi ro äcCpuXsei( aliter enim mihi de illis, ac de me ipfo,confulendum eft:) deinde ad opiniones; nereprehendamur, quod easRomae velimus effein communi bonorum fuga. Quin etiam tibi& Peduceo, (fcripfit enim ad me,) quid fa-ciatis , videndum eft. Is enim fplendor eft