2 7 8 EPIST. AD ATTICVM

ut nihil effet incommode. Id videbatur ap- ^probare, quod erat in e*tremo, febriculamtum te habentem fcripfiffe. Sed amavi tarnen ^admiratusque fum, quod nihilo minus ad me ■ 'tua manu fcripfiffes. Quare de hoc fatis. ***fpero enim, quse tua prudentia & temperantia ^eft, & hercule, ut me jubet Acaftus, con- wSfido te jam, ut volumus, valere. ATuranniote accepiffe raeas litteras gaudeo. TrapuCvlx- ^%ov , li me amas, rjjv tS CvparS (£i}.ortfi!uv I 11111ctVTQTtoTx. Hane, quae mehercule mihi magnodolori eft ( dilexi enim hominem) procura,quantulacunque eft, Praecianam hereditatem,prorfus ille ne attingat. Dices, nummos mihiopus effe ad apparatum triumphi: in quo.ut } Wpraecipis, nec me Xsvov in expetendo cogno- »fees, nec ärvifiov in abjiciendo. Intellexi ex ituis litteris, te ex Turannio audiffe, a me

I

provinciam fratri traditam. Adeon’ ego nonperfpexeram prudentiam litterarum tuarum?inck%eiv te feribebas. Quid erat dubitatione *dignum, fi effet quidquam, cur plaeeret fra-trem, &talem fratrem relinqui? S^i-npstQ iftamihi tua, non iroxy, videbatur. Monebasde Q. Cicerone puero, nt eum quidem neuti-quam relinquerem. räftov ivetpov stiol. eadent )omnia , quafi collocuti effemus, vidimus.