ayo EPIST. AD ATTICVM

aftum in fenatu fit de litteris meis. IUudpraeterea pvsixÜTepov ad te fcribam: tu fa-gacius odorabere: rtj( Sipxpros px o «f-kiv.Jepog ( o7Sx ov ktycc ) sSoijs poi irpwyv, 1%uv ctkoysooptvif mpeqd’iyyero , TsCPvpuutvxfT*s '4'^'pSv ex rSji rivjji ruv vitxpxovroiv rSK poruv/xrx rvpxvvoHTOvx. SeSotxx Sy, pyrtVoyT^. eu; Syirx txto Sy -jrxp/ixxs^'xpsvoi, rxkoiv* e%xG<p&kiactf' Non queo tantum, quan-tum vereor, fciibere. Tu autem fac, utmihi tuae litterae volent obviae. Haec feftinans' fcripfi in itinere atque agmine. Piliae, &puellae Ciciliae beililfimae falutem dices.

CICERO ATTICO S.

5 . N v n e quidem profe&o Romae es: quote, fi ita eft, falvum veniffe gaudeo: undequidem quam diu abfuifti, magis a me abefievidebare, quam fi domi efies. minus enimmihi meae notae res erant, minus etiam pu-blicae. Quare velim, etfi, ut fpero, te haeclegente aliquantum viae proceffero , tarnenobvias mihi litteras quam argutifiimas deomnibus rebus crebro mittas, in primis dequo fcripfi ad te antea: ry$ iwx'opx rye spytxyekst/Sspos , iSo%£ pot &xpx ßxrjxpi^wv , xp)

xkLxv TOtf fykMyQii, upf TMi v~’°