s 62 EPIST. AD ATTICVM

Appio. Id me igitur tu, cujus mehercule os ^mihi ante oculos folet verfari, cum de all- ^quo officio ac laude cogito, tu me, inquam,togas, praefeftus ut Scaptius fit ? alias hocftatueramus, ut negotiatorem neminem: id-queBruto probaveramus. Habeat isturmas?cur potius, quam cohortes ? fumtu jam ne* ^pos evadit Scaptius. Volunt, inquis, princi- ^pes. Scio. nam ad me Ephefum ufque vene- i (e '^runt, flentesque equidem fcelera, & miferias ! IIies 'fuas detulerunt, Itaque llatim dedi litteras, 5l ‘ linut ex Cypro equites ante certam diem dece- ö tet0derent; ob eamque caufam, tum ob ceteras,Salaminii nos in ccelum decretis fuis fuftu» j tlerunt. Sed jam quid opus equitatu? folvunt *enim Salaminii. nifi forte id volumus armis ' |C ™efficere , ut fcenus quaternis centefimis du-cant. Et ego audebo legere unquam, aut at- t'J»tingere eos libros, quos tu dilaudas, fi tale duquid fecero ? Nimis, nimis, inquam, in ifto jai»Brutum amafti, dulciffime Attice: nos, ve«reor, ne parum. Atque haec, fcripfi ego ad haBrutum, fcripfiffe te ad me. Cognofce nunccetera. Pro Appio nos hic omnia facimus; N:honefte tarnen, fed plane libenter: necenim fe,ipfum odimus; & Brutum amamus; & Pom*pejus mirifice a me contendit; quemmeher- ^