LIBER VI.

241

(IS

m

i

»p-

BSBSi*

#'0

usiA * 11

1,^

itf»

Appio tibi, libertatem etiam in Bruto pro.*bo; vehementer gaudeo : ac putaram fecus,Appius enim ad me ex itinere bis terve vno-fieu-^i/j.oipisg litteras miferat, quod qusedama fe conftituta refcinderem. Ut, fi medicus,cum aegrotus alii medico traditus fit, irafcivelit ei medico, qui fibi fuccefferit, fi, quaeipfe in curando conftituerit, mutet ille: ficAppius, cum ü(pxipt<r£B!$ provinciam cu-rarit, fanguinem miferit,. quidquid potuit,detraxerit, mihi tradiderit eneftam, irpoatx-vcirptäpo^wv eam a me non libenter videt}fed modo fuccenfet, modo gratias agit. ni-hil enim a me fit cum ulla illius contumelia.Tantummodo diflimilitudo meae rationis of«fendit hominem. Quid enim poteft effe tarndiilimile , quam illo imperante exhauftameffe fumtibus & jafturis provinciam; nobiseam obtinentibus,nummum nullum effe ero-gatum nec privatim, nec publice? Quid di-cam de illius praefeftis? comitibus? lega-tis ? etiam de rapinis ? de libidinibus ? decontumeliis? nunc autem domus meherculenulla tanto confilio, aut tanta difciplina gu-bernatur, aut tarn modefta eft, quam noftratota provincia. Haec nonnulli amici Appuridicule interpretantur : qui me idcirco pu*Epift. T. III. Q

r