208 EPIST. AD ATTICVM

me ipfe, tarnen acrius, veftigiis tuis moni.tus, de te cogitabam. Quid quaeris ? nonmecercule alius ullus fermo, nifi de te. Sedtu aliquid de me fcire fortaffe mavis. Haecfunt. Adhuc fumtus nec in me aut publice,aut privatim, nec in quemquam comitum.Nihil accipitur lege Julia, nihil ab hofpite.Ferfuafum eft omnibus meis, ferviendum ef-fe famae meae. Belle adhuc. Hoc animadver«fum, Graecorum laude & multo fermone ce-lebratur. Quod fupereft, elaboratur in hoca me, ficut tibi fenfi placere. Sed haec tumlaudemus , cum erunt perorata. Reliquafunt ejusmodi, ut meum confilium faepe re-prehendam, quod non aliqua ratione ex hocnegotio emerferim. O rem minime aptammeis moribus ! o illum verum , SpSet rf( 1Dices, Quid adhuc? nondum in negotio ver-faris. Nefcio; & puto moleftiora reftare:etfi haec ipfa fero equidem fronte, ut puto,& vultu, belliffime: fed angor intimis fen-fibus: ita multa vel iracunde, vel infolenter,vel in omni genere ftultitiae infulfe, arro-ganter & dicuntur & tacentur quotidie.Quae, non quo te celem , non perfcribo,fed quia Svtregiprirx funt. Itaque admiraberemeam ßxd-mjrx, cum falvi redierimus: tanta

mihi

i?

; jtH

jjJO!

|,W

■ijli

lif

j3kii

itf«

»kt

mVis

te,i

tune

i.4a

a.

ra;{

ifele:

üu»i

tti

«l

k