196 EPIST. AD ATTICVM

forore; quae res fe fic habet. Ut veni in Ar- r ^pinum, cum ad me frater veniffet, in pri- ^mis nobis fermo, isque multus, de te fuit: ;l°*ex quo veni ad ea, quae fueramus ego & tu (ö®"inter nos de forore in Tufculano locuti. Ni- i® 1hil tarn vidi mite, nihil tarn placatum, quamtum meus frater erat in fororem tuam ; utetiam, fi qua fuerat ex ratione fumta offen- j£ ir)fio, non appareret. Illo fic die. Poftridie «:»•ex Arpinati profefti fumus. Ut in Arcano iMQuintus maneret, dies fecit: ego Aquini:fed prandimus in Arcano.' Nofti hunc fun- p»dum., Quo ut venimus, humaniffime Quin-tus, Pomponia, inquit, tu invita mulieres, eMego vero acciam pueros. Nihil potuit, mihi noftsquidem ut vifum eft, dulcius, idque cum Pontverbis, tum etiam animo, ac vultu. At illa, cmaudientibus nobis , Ego fum, inquit, hic fcifijhofpita. Id autem ex eo, ut opinor, quod ®iantecefferat Statius, ut prandium nobis vi- Krjderet. Tum Quintus, En, inquit mihi, haecego patior quotidie. Dices, quid, qusefo,iftucerat? Magnum. Itaque me ipfum com- j-moverat: fic abfurde & afpere verbis vultu« i fique refponderat. Diffimulavi dolens. Difcu- hmflbuimus oranes praeter illum ; cui tarnen Quin- je.tus de menfa mifit: illa rejecit. Quid mul*