x66 EPIST. AD ATTICVM

vera, honefta confilia. Non eft credibile, s ^ 1qn«e fit perfidia in iftis principibus, nt vo-lunt effe, & ut effent, fi qnidquam habe- P®rent fxdei. fenferam, noram, induftus, re-li&us, proje&us ab iis; tarnen hoc erat in *animo, ut cum iis in republica confentirem.lidem erant, qui fuerant. vix aliquando,te ^auttore , refipui. Dices, ea te monuiffe, jitybfuaftffe, quae facerem; non etiam ut fcribe-rem. Ego mehercule mihi neceflitatem vo- _lni imponere hujus novse conjun&ionis; ne (ÜEqua mihi liceret labi ad illos, qui etiam tum, anbcum mifereri mei debent, non definunt in- ’ ! mvidere. Sed tarnen modici fuimus incoSska, stnut fcripfi. erimus uberiores, fi & ille liben- fo'aiter accipiet, & hi fubringentur, qui villam qmjme molefie ferunt habere, quae Catuli fue- %{ e jrat, a Vettio emiffe non cogitant: qui do- ujjtmum negant oportuiffe me sedificare, ven- . 4 -,,dere ajunt oportuiffe. Sed quid ad hoc? fi, njquibus fententiis dixi, quod & ipfi proba- ritilrent, laetati funt tarnen, me contra Pompeji ■voluntatem dixiffe? finis: fedquoniam, qui ^nihil poffunt, ii me nolunt amare; demus 5 ^operam, ut ab iis, qui poffunt, diligamur. « j,Dices: veilem jampridem Scio te voluifle;

& me afinum germanum fuiffe. Sed jam tem-