148 EPIST. AD ATTICVM

fuccenfere; cum & expertes confilii fuerint,qui caufam noftram fufceperant; & nolfta Iconceffione omnem vim fui juris amiferint:przefertim cum ita dicant, fe noftra caufavoluiffe fuam poteftatem effe de confulibusornandis, non ut eos impedirent, fed ut adnoftram caufam adjungerent. nunc, fi con-fules a nobis alieniores effe velint, poffe idlibere facere ; fin velint noftra caufa, nihilpoffe fe invitis. Nam quod fcribis, ni ita vo-bisplacuiffet, illos hoc idem per populumaffecuturos fuiffe; invitis tribunis plebis fierinullo modo potuit. ita vereor, ne & ftudiatribunorum amiferimus ; &, fi ftudia ma-neant, vinculum illud adjungendorum con«fulum amifium fit. Accedit aliud non par-vum incommodum, quod gravis illa opinio,ut quidem ad nos perferebatur, fenatum ni-hil decernere ante, quam de nobis attum et-fet, amiffa eft ; praefertim in ea caufa, qu*non modo neceffaria non fuit, fed etiam in-ufitata ac nova. Neque enim unquam arbi-tror ornatas effe provincias defignatorum;ut, cum in hoc illa conftantia , quae eratmea caufa fufcepta, imminuta fit, nihil jampoflit non decerni. Iis, ad quos relatum eil,amicis plaeuiffe, non mirum. erat enim dif-

0

du«

id

fr

V

#■

m

nli

nun

jux

not;

tag

Ui

»

iai

tfi

erii