LIBER III.

* 6 ,

iti,*

ittt

fein.

c:a:

.hp

iCR

int!

ii'.af

n*i,'

et.

.»*

ir^i

(Jwmc

ul«®

■fÜ/

135

hileft, quae eft mihi vita? ltaque exfpeftoTheffalonicse a&a Kal. Sext. ex quibus fta-tuam, in tuosne agros confugiaro, ut nequevideam homines, quos nolim, & te, ut feri-bis, videam, & propius lim, fi quid aga-tur; idque intellexi cum tibi, tum Quintofratri placere ; an abeam Cyzicum. Nunc,Pomponi, quoniam nihil impertiili tuae pru-dentiae ad falutem meam, quod aut in meipfo fatis effe confilii decreras, aut te nihilplus mihi debere , quam ut praefto effes ;quoniamque ego proditus, induftus, conje-ftus in fraudem, omnia mea praefidia negle-xi; totam Italiam, [in me] ereftam ad medefendendum, deftitui & reliqui; me, meos,meis tradidi inimicis, infpeftante & tacentete ; qui fi non plus ingenio valebas, quamego, certe timebas minus : fi potes, erigeaftliftos, in eo nos juva: fin omnia funt ob-ftrufta, id ipfum fac ut feiamus, & nos ali-quando aut objurgare, aut comiter confolaridefine. Ego fi tuam fidem accufarem, nonme potiflimum tuis teftis crederem : meamamentiam accufo, quod a te tantum amari,quantum ego veilem, putavi. quod fi fuiffet,fidem eandem, curam majorem adhibuiffes;me certe ad exitium praecipitantem retinuif-

1 4