133 EPIST. AD ATTICVM

tum illum putoab ifto fcelere abfuiffe,utma-xime doleam , plus apud me fimulationemaliorum, quam iftius fidem valuiffe. Ceteriquos purgas, debent mihi purgati effe, tibifi funt. fed haec fero agimus. Crafli libertumnihil puto fincere locutum. In fenatu remprobe fcribis aftam. Sed quid Curio ? an il-lam orationem non legit ? quze unde fit pro-lata, nefcio. Sed Axius, ejusdem diei fcrl-bens ad me afta, non ita laudat Curionem.at poteft ille aliquid praetermittere: tu, nifiquod erat, profefto non fcripfifti. Varronisfermo fnpit exfpeftationem Caefaris : atqueutinam ipfe Varro incumbat in caufam! quodprofefto cum fua fponte, tum te inftante fa-ciet. Ego, fi me aliquando veftri & patriaecompotem fortuna fecerit, certe efliciam, utmaxime laetere unus ex omnibus amicis;meaque officia & fiudia, quse parum antealuxerunt, (fatendum eft enim,) fic exfequar,Ut me aeque tibi, ac fratri, & liberis noftris,refiltutum putes. Si quid in te peccavi, acpotius quoniam peccavi, ignofce. in me enimipfum peccavi vehementius. Neque haec eofcribo, quo te non meo cafu maximo doloreeffe affeftumfciam: fed profefto, fi, quan«tum me am», & am&lii, tantum amare d<*