93 EPIST. AD ATTICVM

miferum! cur non ades ? nihil te profeftopraeteriret: ego fortaffe tuS>)mttu , &nimiamrw %x}m wpoaTrdvovd'K. Scito nihil unquamfuiffe tarn infame, tarn turpe, tarn persequeomnibua-apneribus, ordinibus, aetatibus of-fenfum , quam hunc ftatum, qui nunc eit:magis mehercuie, quam veilem, non modoquam putaram. Populäres ifti jam etiam mo-deftos homines fibilare docuerunt. Bibulusin coelo eft ; nec, quare, fcio; fed ita lau-datur, quafi Unus homo nobis cunctando re-flituit rem. Pompejus, noftri amores, quodmihi fummo dolori eft , ipfe fe afflixit; ne-minem tenet: voluntate, an metu neceffe fitiis uti, vereor. Ego autem neque pugno cumlila caufa propter illam amicitlam ; nequeapprobo , ne omnia improbem , qiue anteagefli: utor via. Populi fenfus maxime theatro& fpeftaculis perfpe&us eft. nam gladiatori-bus, qua dominus, qua advocati fibilis con-fcifti: ludis Apollinaribus Diphilus tragcedusin noftrum Pompejum petulanter inveftus eft.Nofira miferia tu es Magnus, millies coaftuseft dicere. Eandem virtutem iflam , vehitt 1tempus, mm graviter gemes, totius theatriclamore dixit, itemque cetera, nam & ejus*modi funt ii verfus, ut in tempus ab inimico

po»

Cts,

D

tu*

t!»

ilitt

!tf

li!

pol

qui

bcs

abi

idi.

fere

g«

tei

tin

hl

dim

vwl

5110

tont

ümi