LIBER II.

95

'I

S, Sed hsec coram. Tu tarnen videris mihi Ro-mae fore ad noftrum adventum. quod fanefacile patiar, li tuo comtnodo fieri poliit. fin fi 5 **! ut fcribis , ita venies ; velim e Theoplianel*i» expifcere, quonam in me animo fit Alabar-•ic ches. quaeres fcilicet, ut foles, xktx to mj-iii£ isfttvmov > & ad me ab eo quaii vTroS^uxg af-tra feres, quemadmodum me geram. aliquid exan e]us fermone poterimus vepi rm oXaiv fufpi-t Qt cari.

* CICERO ATT ICO S.

B/fr

»,'!*-

ata»

ioW

ti«#

fita

jjtl?

itd**

■f

ig. A c c e p i aliquot epiftolas tuas: ex qui-bus intellexi, quam fufpenfo animo & folli-cito fcire avefes, quid eilet novi. Tenemurundique: nequejam, quo minus ferviamus,recufamus; led mortem& ejeftionem, quafimajora, timemus: quse multo funt minora.Atque hic flatus, qui una voce omnium ge-mitur, neque verbo cujusquam fublevatur.axorbg eft, ut fufpicor, illis,, qui tenent, nul-lam cuiquam largitionem relinquere. Unusloquitur, & palam adverfatur adolefcensCu-rio. hule plaufus maximi, confalutatio fo-renfis perhonorifica, figna praeterea benevo-lentiae permulta a bonis impertiuntur: Fu-fium clamoribus, & conviciis, & fibilis con-

/