4+ EPIST. AD ATTICVM

tereffe unquara duxi, praeter voluntatem in«

flitutae vitae; quod me ambitlo quaedam ad

honorum ftudiutn, te autem alia minime re-

prehendenda ratio ad honeftum otiam duxit.

Vera quidem laude probitatis, diligentfe,

religionis, neque me tibi, neque qaemqaaa

antepono: amcris vero erga me, cum a fra-

terno [amore] domefticoque difcelli , tibi

primas defero. vidi enim, vidi, peaitusque

perfpexi, in roeis variis temporibus, & fol-

licifudir.es & laetitias tuas. fuit mihi faepe &

iaudis noflrae gratulatio tuajucunda, & ti-

moris confolatio grata. quin mihi nunc, te

abfente, non folum confilium, quo tu excel-

lis, fed etiam fermonis communicatio, qu»*

mihi (uavifilma tecum folet eile, maxime de«eft. Quid dicam ln publica re ? quo In ge-liere mihi negligenti eile non licet; an in fo-renli labore? quem antea propter ambitio-nem fuftinebam, nunc, ut dignitatem tuerigratia poflim; an in ipfis domeßicis nego-tiis? in quibus ego cum antea , tum veropoft difceffum fratris, te fermonesque noftrosdelidero. poftremo nonlabor meus, non re-quies; non negotium , non otium; non fo-renfes res , non domefticae , non publicse,non privat* carere diutius tuo fuaviffimo at-