42 EI’IST. AD ATTICVM

mum infediffe quasdam odiofas fafpiciones:quibus ego mederi cum cuperem antea fae.pe, & vehementius etiam poft fortitionemprovincise; nec tantum intelligebam ei effeoffenfionis, quantum litterae taae declarant;nec tantum proficiebam , quantum volebam.fed tarnen hoc me ipfe confolabar, quod nondubitabam, quin te ille aut Dyrracbii, autin Iftis locis ufpiam vifurus effet. quod cumaccidiffet; confidebam, ac mihi perfuaferamfore, ut omnia placarentur inter vos nonmodo fermone ac‘ difputatione, fed confpe-ftu ipl'o congreffuque veftro. Nam, quantafit in Quinto fratre meo comitas, quanta ju-cundltas , quam mollis animus & ad acci-piendam & ad deponendam offenfionem, ni-hil attinet me ad te, qu! ea nofti, fcrlbere.fed accidit perincommode , quod eum nus-quam vidifti. valuit enim plus , quod eratilli nonnullorum artificiis inculcatum, quamaut officium , aut neceffitudo, aut amor ve-iler ille priftinus, qui plurimum valere de-buit. Atque hujus incommodi culpa ubi re-fideat, facilius poffum exiftimare, quam fcri-bere. vereor enim, ne, dum defendam meos,non parcam tuis. Nam fic intelligo, ut nihilK domefticis vulneris fadtum fit, illud qui-