3 B EPIST. AD ATTICVM

Sed quid ago? psene orationem in epiftolaminclufi, Kedeo ad altercationem; Surgit pul.chellus puer: objicit mihi, me ad BajasfuiJJi,falfum: fed tarnen quid hoc ? fimile eft, in.quam, quafi dicas in operto fuiffe, Quid,Inquit, homini Arpinati cum aquis caldis ?Karra, inquam, patrono tuo, qui Arpinatisaquas concnpivit: nofti eoim marinas. Quo.usque, inquit r regem feremus? Regemappellas, inquam, cum Rex tui mentionemnullam fecerit ? (ille autem Regis heredita.tem fpe devorarat.) Dornum, inquit, emifti,Putes, inquam, dicere, judices emifti, $w-ranti , inquit, tibi non crediderunt. Mihivero , inquam , xxv judices crediderunt;xxxi , quoniam nu.mmos ante acceperunt,tibi nihil crediderunt. Magnis clamoribusafiliftus conticuit, & concidit. Nofter autemftatus eft hic. apud bonos iidem fumus, quosrellquifti: apud fostfem urbis & faecem mul*to melius nunc, quam rellquifti, Nam & il.lud nobis non obeft, videri noftrum teftimo-nium non valulffe. miffus eft fanguis invldiaefine dolore; atque etiam hoc magis, quodomnes illi fautores illics ßagitii, rem mani*feftam illam redemtam elfe judicibus confi*tentur, Accedit, quod illa concionali« hl*